Start » Zdjęcia » październik 2006 » Humor zawsze umiera ostatni (Lubań)

Humor zawsze umiera ostatni (Lubań)

Tryb pełnoekranowy
7.10.2006, sobota

Zdjęcia z wycieczki: Humor zawsze umiera ostatni

Pierwsze metry drogi i pierwsze.. .. piękne widoki .. .. na czerwonym szlaku z Rabki na Turbacz Buli w promieniach porannego słońca konsumuje banana. Czeka(my) na resztę podziwiając widoki. Reszta .. ;) .. pablo, azari, komin Pierwszy nieplanowany postój techniczny. Na szczęście również ostatni. Tym razem tylko przebita dętka; nikt nie urwał przerzutki :-) Hala Turbacza. Tuż przed szczytem. Pablos dojeżdżający na Hale. I Buli który jeździł tam i z powrotem :) Wstyd się przyznać, ale w zasadzie znowu gdzieś omieliśmy sam szczyt Turbacza :) góry są piękne... :] Jesteśmy coraz wyżej.. .. jeszcze parę obrotów korb i.. .. schronisko. Czas odpocząć przed zjazdem :) pano- -rama Pora na zjazd. Piękny zjazd :D Jeszcze tylko spojrzenie na cel wyjazdu - Lubań. Teraz ten obrazek wygląda ładnie, jednak jak szprychy go zobaczyły to morale spadły na łeb na szyje :) W tle Jezioro Czorsztyńskie. .. i w dół. Na początku szybkie scieżki polne, a później już tylko lepiej . Nie da się opisać, trzeba przeżyć. Zdjęć też nie będzie, bo kto by się zatrzymywał na takim zjeździe :] Ostatni już płaski odcinek zjazdu, tuż przed przełęczą Knurowską: Komin Azari Pablo Buli Mina tego rowerzysty wystarczy jako komentarz do całego zjazdu :) Zjechaliśmy do Przełęczy Knurowskiej. A teraz znowu się wspinamy - kierunek Lubań. Tam przed chwilą jechaliśmy. Czyli spojrzenie na Turbacz, ale już z prawie Lubania. Ale nie ma co sie tyle gapić na widoki, trzeba łoić dalej :) Komin, im bardziej zmęczony tym bardziej uśmiechnięty :) A to już widok na drugą stronę.. .. w dole Jezioro Czorsztyńskie znowu góry ;) Co myślał azari? [hehe, chyba nic :) po prostu sie gapiłem na widoki :) ] Co myślał Komin? :) Wąska piękna ścieżka na szczyt... myślałby kto że to już koniec :) ostatni zjazd przed morderczym podejściem na szczyt Taki szybko zjazd, że tylko koło zostało w kadrze. LUBAŃ!!! Czas odpocząć... oby teraz było już tylko w dół Czy ja wyglądam na zmęczonego?? Niewątpliwie byłem! Komin jeszcze walczy.. Pablo też walczy. Piękne widoczki - warte były walki na końcowym podjeździe... przepraszam, podejściu :) Warczące Szprychy... i wszystko jasne. Ściemniało się bardzo szybko, a zjazd do Krościenka był taki ekscytujący, że zabrakło czasu na zdjęcia o zachodzie :) Krościenko nad Dunajcem. A środku nasza ekipa ratunkowa w składzie Abdul + Seat Cordoba :) Dzięki! :) Ostatnie chwile wycieczki. Około 1 w nocy, półprzytomni wypakowujemy rowery myśląc tylko o kąpieli i łóżku.

Tagi:

Gorce